Niet begrijpen

0c2b368e-5e66-11e8-b7a8-3ea05a27875e_web_scale_0.2128769_0.2128769__

De voorbije weken ben ik gaan twijfelen aan zowel mijn waarnemings- als mijn begripsvermogen. Op zich niet geheel en al verwonderlijk, mijn leeftijd in acht nemend.
Maar, alle gekheid op een stokje, het is toch wel een béétje waar dat er nogal wat zaken zijn (geweest) die tot enig niet-begrijpen, en zelfs onbegrip, aanleiding gaven.

Ik weet niet goed wat nu precies het méést aanleiding gaf.
Was het de lijst van de zware beroepen? Die kwestie was op z’n minst nogal onbegrijpelijk, omdat je van zware beroepen gewoon géén lijst kunt maken. Er is een individuele relatie tussen een mens en zijn/haar beroep, en de ene mens zal lijden onder zijn beroep, een andere mens niet. Ik denk dan ook dat heel de discussie een achterhoedegevecht was, met name van de vakbonden, om de pensioenhervorming te blokkeren, of te saboteren. Ik heb een hekel aan vakbonden zoals zij zich de dag van vandaag manifesteren: behoudzuchtig, conservatief, niet coöperatief.
Iets gelijkaardigs gebeurde deze week met het duizendtal personeelsleden van Carrefour, die, ondanks alle goede voornemens van de overheid om het brugpensioen af te bouwen, tóch vanaf 56 jaar met brugpensioen mogen. Maar misschien steekt ene Muyters toch nog wat stokken in de wielen. Hè, dat dat dan van de N-VA moet komen!

Er zijn hier in het land altijd maar weer achterpoortjes, tactische spelletjes, onoprechte agenda’s; er is geen streven naar meer eenduidigheid in visie, of beter gezegd: er is géén visie. Er is geen krachtdadig beleid, dat opgewassen is tegen behartigers van belangen die het tegenovergestelde bereiken van hetgeen ze zeggen te willen bereiken. Er is een grote mate van domheid, kortzichtigheid, egoïsme, van niet-begrijpen!
Neem nu het advies om wekelijks niet meer dan een tiental eenheden alcohol te nuttigen. Daar stonden ze, meteen, weer op de barricaden: Ze nemen ons alle pleziertjes af, We mogen niks meer, Niemand heeft er last van dat we pinten drinken… Nee? Als je eigen gezondheid je niks interesseert, sta dan even stil bij het aantal doden dat valt bij verkeersongevallen waar alcohol bij betrokken is, bij het huiselijke geweld (vreemd, “huiselijk”, dat nochtans de connotatie van “gezellig”, “geborgen” heeft), de honderdduizenden Belgen die wél worstelen met drankzucht, en ik ben er zelf een die er danig mee geworsteld heeft, maar nee, Wij willen pinten drinken als onze kinderen buiten op het voetbalveld aan het voetballen zijn, en als we te veel op hebben, kunnen we de scheidsrechter gaan uitschelden zonder het echt te beseffen, want we zijn boven ons theewater, of beter nog, een kleine tegenstander van óns kind een oplawaai verkopen, of met ouders van de tegenpartij gaan vechten tot de kinderen erbij staan te wenen. Voetbalkantines kunnen niet overleven als er niet gedronken wordt. Ik herinner me van in mijn jeugd – toch al zo’n zestig jaar geleden – dat er bij een sportveld, aan de muur van het aanpalende openluchtzwembad, een erg groot bord hing waarop in heel grote letters stond: Bij sport geen alcohol. Deze week toevallig een documentaire gezien van de BBC over alcohol – en het VK hanteert momenteel als advies veertien eenheden per week, vier meer dan bij ons – , waarbij zelfs het verband werd gelegd tussen drank en kanker.

Ze pakken ons alles af, meneer.

Greenpeace wil kinderen worst afpakken waarop een afbeelding van Maya de Bij is aangebracht. Persoonlijk vind ik Studio 100 eenheidsworst (haha), worst is worst en niemand wil weten wat er precies in zit, maar het gaat gekeurmerkt over de toonbank, en ik vraag me af waarom meneer Bourlon per se overál munt uit wil slaan – die vraag werd overigens in het geheel niet gesteld in de actuaprogramma’s – , maar wat Greenpeace hier heeft uitgespookt, kan echt niet door de beugel: het beeld van Maya de Bij en een jong meisje dat een sigaretje rookt van het merk Maya de Bij, “gemakkelijk liggend in kinderhandjes”. Ik begrijp niet hoe mensen dat kunnen bedenken. Ik vind hen ziek van geest.

Heel wat zaken die in het nieuws kwamen, begreep ik vroeger wél, en ik meende er destijds ook min of meer een antwoord, een oplossing, voor te hebben. Zoals met de stijgende duurte van woningen. Ineens zijn er lieden die het kwaad eindelijk doorhebben, het kwaad is namelijk de prijs van de grond waarop wordt gebouwd, grond die bij uitstek een speculatief goed is, wat de prijs van een woning de hoogte in jaagt. Grond hoort niet van iemand te zijn; grond is van ons allemaal; dat is een waardig principe. Eventueel betaal je er een beetje huur voor. Grond is eeuwig, een woning niet (meer). Het is wat ik vele jaren geleden al geopperd heb, maar naar mij luistert niemand natuurlijk, wat ik dan wél weer begrijp, want wie ben ik tenslotte?

Nu, echt erg is dit allemaal niet. Al voel ik me soms flink gefrustreerd dat mijn inzichten in het ijle zijn blijven hangen. Maar dan had ik maar beter mijn best moeten doen. En ik denk stilaan ook: mijn tijd zal het wel uitduren. Het is vooral geweldig jammer voor de mensen die aan hun volwassen leven gaan beginnen, wat me dan weer op het volgende onbegrip brengt: waar zitten ze, die jongeren, met inzicht, met overtuigingskracht, met geloof-in, met hoop?

Ik begrijp het niet.

2 gedachten over “Niet begrijpen”

  1. Ik begrijp helemaal niet wat je zegt 😉 Maar begrijp wel dat jij niet begrijpt wat anderen denken te begrijpen. Begrijp je? Ik zal me er nogmaals in verdiepen zodat ook ik wat meer begrip kan tonen voor jouw onbegrepenheid. 🤔

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s