Niet voor mij, dan tegen mij

hqdefaultWat er nu gebeurt, en de voorbije dagen is gebeurd, op de grens van de Gazastrook en de staat Israël, is beklemmend, en veroorzaakt, bij mijzelf toch, gevoelens van woede en van machteloosheid. Je kunt er bovendien nauwelijks iets over zeggen, want van menigeen krijg je meteen de kous op je kop: “Maak jij nu eerst maar eens je huiswerk”, is de hovaardige, intimiderende reactie van een kennis op Facebook die bijbels-pro Israël is. Hij had me eerder al zoiets gelapt in een discussie over de scheiding in de Nederlanden in 1585, maar dit terzijde, al is er een parallel: het ontkennen van de ander, de Palestijn en de Vlaming. Met andere woorden zegt hij ook: jij snapt er niks van omdat je er niks van afweet, dus houd je mond! Dat mag die persoon vinden, maar ik heb hem als “vriend” toch maar verwijderd. Je vrienden kun je gelukkig nog kiezen.

Het conflict is zo complex, en zo geworteld in wat kennelijk beweerd wordt in erg oude, onbetrouwbare boeken, én in de meer dan laakbare acties van het Westen gedurende de kolonisatie en de twintigste eeuw, dat, ook al had ik mijn huiswerk gemaakt, ik de beelden van jonge soldaten die met scherp schieten, en naar het schijnt met meer dan moordende kogels, en met meer dan “normaal” traangas, jonge en oudere Palestijnen verdrijven en hen zelfs als ze al honderden meters ver zijn, alsnog doden. Dat zijn emotionele aanslagen op een mens (ook op mij als verre toeschouwer die in vrijheid leeft en niets ontbeert), die onmogelijk door “huiswerk” en door zogezegde feiten gebaseerd op fictie, kunnen worden geheeld.

De Israëlische krant Haaretz kopte vandaag: “60 dead in Gaza and the end of Israeli conscience”. Dat is het dus wel zo ongeveer.

De Belgische premier spreekt zich uit in relatief scherpe bewoordingen – al vrees ik dat ze geen enkel effect zullen hebben; de Israëlische ambassadrice trekt zich alvast niets aan van wat de Belgische minister van Buitenlandse zaken haar vanochtend na haar “allemaal-terroristen”-uitspraak zou hebben gezegd – en vraagt om een internationaal onderzoek. Neen, zegt bijvoorbeeld Nederland dan, dat onderzoek moeten de Israëliërs zélf doen. Kan het dwazer?! In welke les staat zo’n idiotie die ik als huiswerk geleerd zou moeten hebben??! Moet ik ook uit het hoofd leren wat Michael Freilich (hoofdredacteur van Joods Actueel) volgens De Morgen van vandaag zou hebben beweerd, namelijk dat “er moest vermeden worden dat Palestijnen Israël konden binnendringen om burgers de keel door te snijden”. Wat is hun wereldbeeld? Snij je iemand de keel over met een steen? Een Palestijn sloeg een traangasbom terug met een… tennisracket. Dat zijn hún wapens. Denken mensen als een Freilich nu echt dat wij volslagen idioten zijn?
En in deze geest verschijnen er ook op Facebook berichten, vaak uit Nederlandse hoek. Wat heeft de gemiddelde Nederlander toch met Israël? De bijbel?

Ik kom er niet uit. Tientallen demonstranten koelbloedig doodgeschoten, net zoals op 31 maart 1960 in het Zuid-Afrikaanse Sharpeville, waarnaar nu door enkelen – terecht denk ik – wordt verwezen. (Zie foto bovenaan.) Israël is het apartheidsregime in Zuid-Afrika overigens altijd goedgezind geweest. Het is nochtans Zuid-Afrika dat nu zijn ambassadeur in Israël heeft teruggeroepen (Turkije ook trouwens).

Maar ik moet nu dringend mijn huiswerk gaan maken. Mededogen met al wie nu dood is daar, of moeizaam herstellende van erge verwondingen, moet ik kennelijk nog even uitstellen. Tot ik het begrepen heb. Dat begrip zal nog lang op zich laten wachten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s